10-13 Maart

Afgelopen week heb ik vrij weinig gedaan. Ben afgelopen 2 lunches met Amber (collega) Westers wezen eten, dat vind zei erg lekker en vind voor de verandering helemaal niet vervelend!

Heb SPAGHETTI MEATBALLS gehad, en het was zóóó lekker! XD

Gelukkig was mijn supervisor weer terug van vakantie en heb ik daar vluchtig mee kunnen praten en wat dingetjes geregeld, wat de stage denk ik toch een stuk aangenamer zal maken. Het enige wat me nu nog te doen stond was dat gezeik regelen met wonen… EN of dat het nog erger kon worden, ik had school opgebeld om mijn klachten te doen over de gang van zaken, afspraken die niet nagekomen worden, belachelijke prijsverhogingen, allemaal gedoe en dat was ik beu. Via via, was ik aan het kijken of ik ergens anders voor een NORMALE! Huurprijs terecht kon. Had hier wat contactjes opgedaan, maar nog niets was 100% zeker, op school hadden ze dat beetje fout begrepen en vervolgens ontvang ik een mail van MDBC, zonder te verifiëren of de verkregen informatie ook daadwerkelijk correct is, of om eens een keer face-to-face contact op te nemen wordt me “vriendelijk” doch zeeer dringend verzocht op te krassen, geen telefonisch contact meer te hebben, Alleen per mail, naar 2 personen mocht er wat met stage zijn en het toppunt: VERBOD op betreden van MDBC appartementen, en dus zou ik niet meer bij NL studenten op visite mogen… WTF!? En of het al niet genoeg is, hebben zij nu schade geleden als ik wegga en willen ze schadeonkosten rekenen, Pff dit is week 6 dat ik in Maleisië ben, ik leef al weken uit de koffer en alles wordt maar constant uitgesteld en niet nagekomen!! En dan het feit dat er niet een officieel huurcontract is getekend! Hun als “verhuurder “ zijn zelf hun afspraken niet nagekomen heb er al meer dan genoeg onder geleden, krijgen we dit gezeik er ook nog eens boven op, afzetterij?! Er staat zelfs nergens op papier dat ik 6maanden zou moeten huren! Ik heb niets ondertekend? En hun kunnen ook de prijzen flink opschroeven, terwijl er ook anders is afgesproken.

Gelukkig had ik dus wat contactjes en was MDBC zo intelligent de mail in het Engels te schrijven dat ik dat hier mooi kon laten lezen, en die vriendelijke mensen zijn meteen aan de slag gegaan om per direct wat voor me te zoeken, en was er echt niets dan zouden ze wel bedje in de kledingwinkel naast het restaurant zetten, want ze lieten me heus niet op straat slapen! (Niet dat ooit zover zou komen, hotels zat?) En dan pas echt geweldig, niemand die geloofd dat er echt in die mail staat dat ik niet op bezoek mag komen bij de andere NL’ers, nogal schokkend als dat er dan idd wel staat…..

Maar heel goed nieuws, heb die avond 1 kamer kunnen bekijken, was alleen echt heel erg klein, op zich geen probleem, maar geen airco, oei! Lekker gebabbeld met de Indiërs, hele leuke mensen met allemaal veel te moeilijke namen, hihi… Ik mag iedereen met de eerste letters noemen, bv. Ash (rest zou ik ECHT niet weten hihi) Cristina heeft mij de kamer laten zien, ze heeft echt zo’n mega schattig dochtertje! Best geinig hele poos gepraat met Ash en Cristina, en de Indiërs ergeren zich maar rot aan de NL’rs hier, ze hangen altijd allemaal samen en het is net of ze het zwembad hebben toegeëigend, komt er op neer dat ze er zich niet meer op hen gemak voelen, toch wel heel erg jammer, je woont hier met zijn alle, moet niet 1 bepaalde groep gaan overheersen?

Vrijdag dan naar ander appartement wezen kijken met Dushen, prijs was nog wat aan de hoge kant, maar dat heb ik nog beetje omlaag kunnen schroeven en ik kon er vandaag al in! Palini heeft vandaag accescard geregeld en sleutels, ook hebben we even het bed omgedraaid zodat ik met mijn voeten naar de deur kan slapen. Vind allemaal wel prima, bed is beetje hard, maar het is maar voor een paar maandjes nog. En de kamer is groter dan ik van MDBC zou krijgen, stukken goedkoper, kan mengen met de locals, heb een kast bureau, 2stoelen een bed, zeer belangrijk: AIRCO!, mag er koken, koelkast gebruiken, wassen, strijken, lekker op de bank tv kijken of boekje lezen… alleen wel 1 hele strenge regel. Geeeeen schoenen in huis, LOL daar zijn ze echt Para voor, totaal geen probleem mee, blijft de vloer lekker schoon en loop toch liefst op mn blote pootjes. Na zo’n 3 keer lopen heb ik de heleboel verhuist, geen idee wat ik allemaal heb dat niet meer in 1 koffer past gehehe.

Ook heb ik de bazin van de appartementen ontmoet, Yogi noem ik haar (volgens mij heet ze Yogita), erg aardige vrouw ook, je ziet het al begin steeds meer te mixen en namen te leren kennen.

Mijn medebewoners bestaan uit de hoofdbewoner: Palini, hij blijkt een zoon te hebben van 24 die in marketing zit en een zoon van 20 die iets met vliegtuigen studeert. Had wel wat foto’s gezien, maar dacht vraag er verder niet naar. Het blijkt dat hij nog steeds getrouwd is alleen woont zijn vrouw met heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel de familie in huis, je weet wel opa’s, oma’s, alle kinderen, kleinkinderen iedereeeeen! En dat vind Palini maar niets. Palini werkt op KL Sentral en heeft daar eigen Limousine bedrijf.

De andere bewoner noem ik Ali (vanwege die moeilijke namen!), hij werkt bij soort T-mobile ofiets wat ik ervan heb begrepen, heel erg behulpzaam in ieder geval… deuren hier is even beetje wennen, omdat ze wat moeilijk openen en sluiten, maar volgens mij heb ik het nu onder de knie!

Als het goed is woont er nog iemand, maar die heb ik nog niet ontmoet.

Zo meteen heb ik met Arjo afgesproken, eerst zou ik naar KLCC gaan met wat meiden, maar het kon ook weer niet anders dan dat zei de plannen moesten wijzigen. En omdat Arjo dinsdag weggaat en we dit weekend nog keer samen wilde gaan eten leek me dit een perfecte gelegenheid.

Hmm kom net weer thuis wil ik naar de toilet is de toilet deur op slot… zelfs de huisbaas weet hem niet te openen, hahaha. Oké het is eigenlijk helemaal niet zo grappig, hij lag al te slapen en ik moet echt nodig naar de toilet!! En nu moet er om half 11 ’s avonds een sleutelmaker komen, dat zal vast niet gaan gebeuren:P

xoxo