Voor pap en alle anderen ik heb de foto’s van 400 naar exact 300 kunnen uitdunnen, maar alsnog, neem een halve middag vrij om het onderstaande verhaal te lezen zou ik zeggen:

Cameron Highlands is een hoogvlakte ruim 1600m boven zeeniveau in de Maleisische deelstaat Pahang, daarmee is het dan ook het hoogste gebied op het vasteland. Het ligt op een afstand van ongeveer 220km, wat een rit van 4,5uur bedraagt met de bus. De temperaturen, zijn een beetje te vergelijken met NL, een ding is zeker het is KOUD ’s avonds (+/- 10graden). Cameron Highlands is vernoemd naar William Cameron die het ontdekt heeft in 1885 en door het uitstekende klimaat is men er thee gaan verbouwen, wat uiteindelijk is uitgegroeid tot het theegebied van Maleisië. Jaja, mijn blog is nog educatief ook!

Mijn weekend daar heb ik goed besteed en vol gepland met leuke activiteiten en bezienswaardigheden.

Ik ging maar eens op de biologische en gezonde toer met de De Agro delight tour:

·         Aardbeien farm Kok Lim, de grootste in Maleisië, waar je zelf je aardbeitjes kan plukken, van plantjes afkomstig uit NL…na 4jaar op een aardbeienveld gewerkt te hebben, moest ik natuurlijk ook even ervaren hoe dat nou is om ergens anders te doen… Kan je vertellen een heel stuk lastiger! Slecht begaanbare, ontzettend nauwe paadjes, vol stenen, rotsen,scherpe randen, en het is alles behalve een recht paadje natuurlijk op zo’n heuvel. Daar heb ik ook nog aardbeiensleutelhangers gekocht, omdat Amber gevraagd had één aardbei voor haar mee te brengen. Omdat ik niet zeker wist of ik wel aardbeien heel thuis kon krijgen had ik op voorhand voor beide collega’tjes een aardbeien sleutelhanger gekocht. En terwijl ik een aardbeien cakeje en ice juice bestel…is INEENS de gele schoolbus verdwenen… (Je weet wel zo’n bus die je doet denken aan de basisschool uitstapjes)..HELP!? Gelukkig was iemand zo vriendelijk om me naar het volgende punt te brengen;

·         De exotische cactus farm. Als eerste een excuus van de begeleider, achja kan gebeuren, vind aardbeien zowiezo veeeeel leuker, had me prima een middag kunnen vermaken met aardbeien plukken en eten, aardbeien koekjes, aardbeien ijsjes, drankjes…

Het meest boeiende was toch wel de Pitcher plant, die zichzelf kan voorzien van voedsel bij gebrek. Komt die weer lekker educatief: Hij maakt zoetstoffen aan die vliegjes aantrekken, die gaan naar binnen, voor de lekkernij, de binnenkant van de plant is heel glad, en hoe meer het vliegje er uit probeert te komen, des te vaster hij komt te zitten. Als hij helemaal wordt opgenomen door de plakkerige substantie laat de plant een zurig gif vrij, waarmee de vlieg verteert wordt en vervolgens geobsedeerd kan worden door de plant.

Les 2: In de Jungle (zie verderop) ben ik te weten gekomen dat de bijnaam voor pitcher plant, monkey cup is, dit hebben de lokale bedacht omdat het water zou kunnen opvangen, de aapjes zouden het er dan proberen uit te drinken.

Les 3: Zoals wellicht te zien is op de foto hangt de pitcher plant aan een dunne stengel. Mocht het nu gaan regenen dan wordt de plant te zwaar en breekt hij af. Daarom kantelt de plant bij een bepaalde hoeveelheid…en zie het blaadje boven de plant, die dan dient als afkapje.

Ohja rara waar de cactus planten vandaan komen? Ik vertelde dat we in Amsterdam ook heel veel van die mini cactussen hebben, en laten ze nou TOEVALLIG uit Amsterdam komen…

·         Bloemenkwekerij met een heleboel chrysanten, wat ze daar in 6 verschillende kleuren zouden kweken.

·         Witte waterkers kwekerij, grote vlaktes waarbij deze plantjes op alleen water groeien.

·         Open terras met traditionele kwekerij voor verschillende soorten groentes, want het zou eens kunnen gebeuren dat 1 soort mislukt en de prijzen zijn afhankelijk van de middelman, dus gaat 1 soort in prijs omlaag vangt de andere soort dit wel weer op. (ohja zo’n plastic overkappinkje van zeil kost hier maar liefst RM100.000, ruw gezegd €23.000

·         En de lettuce delight, beetje rare vertaling: sla verrukking/genot/vreugde…kies zelf maar wat je het beste vind! Met 4 soorten sla, maar geen ijsbergsla…

Een andere tour die ik gedaan heb ik een stuk heftiger en betreft een volle dagtour.

·         Te beginnen een jungle trekking, naar ongeveer 35min over de weg en 20min off-road zouden we door de jungle trekken opzoek naar de beroemde Rafflesia.

Met een landrover en een groep van 7personen + begeleider (er was ook nog een 2^e van met 2 begeleiders en een soort gelijke grote groep) kwamen we op de off-road aan, leuk denk ik zal net zoiets zijn als die jeeptocht in Turkije…Nja hou je goed vast, zorg dat je je hoofd niet stoot was de waarschuwing, want dit wordt een Bumpy-ride, lol dat was het zeer zeker…maar daar bleef het niet bij, diepe gaten, slibberige modderpoelen, alsof je door klei heen moet ploegen zo glad als ijs langs een afgrond, heeft mijn hart meerdere malen denk ik een slag overgeslagen en was de adrenaline op en top toen we bijna dwars stonden van het glijden, en ik mooi voor aan zat en Lekker naar beneden kon kijken… jaja, toen dacht ik echt, pff als ik vandaag dood ga hou van jullie!! Wat een opluchting dat we de auto uitkonden (alleen hadden we dezelfde rit terug nog in vooruitzicht!) Whahaha was in ieder geval niet de enige die zich zo voelde tijdens de rit:P

Dan begint de trekking, over een gelig padje door de jungle, boomstammen kruisend, over beekjes en een rivier, op en neer, de steiler de beter en dat wordt helemaal afgemaakt door de regenbui van gister, wat een ware kunst mag wezen op gladde puma’s, zonder iemand die je kan opvangen of ff kan helpen dat hele steile stukje te nemen, wat me dan ook een aantal schrammen heeft opgeleverd en een hele vieze jen! Hihi.

Na een tocht van ongeveer een uur (tijd niet bijgehouden hoor, was druk met niet vallen!) kunnen we een klim maken naar de Rafflesia, dit is de allergrootste bloem ter wereld. Eigenlijk is het een geslacht van parasitaire bloemplanten, zelf heeft het geen wortels, bladeren en amper een stengel. Ze hebben gespikkelde bloemen en de omvang ervan is gigantisch, de 3^e dagsbloem die wij zagen wat had zo’n 97cm diameter en de 1^e dag bloem was wat kleiner 77cm. Maar ze worden veel groter, in Borneo op Indonesië zijn ze zeker 106cm. Ze zijn ontdekt en vernoemd naar Thomas Stamford Raffles. En ruiken naar rottend vlees (misschien was er wat mijn neus, of had ik geluk, heb het namelijk niet geroken:D) Daarom ook wel aasbloem genoemd. De groei en bloem van de Rafflesia is erg onvoorspelbaar, voor elk blad om te openen duurt ongeveer 5uur, om volledig te openen duurt dus zo’n 20uur, kan niet het hele verhaal herinneren over de groei ervan, maar het komt er op neer dat het nogal lang duurt!! En begint als grote van een erwt en uitgroeit tot een grote kool voordat hij opent.

Gelukkig voor ons, hihi, zaten de bloemen op een zeeer steile glibberige heuvel! Nog meer leerzame feitjes dat we moesten onthouden: 1^e dag bloem is feloranje gekleurd, 2^e dag , 3^e dag = donker oranje , 4^e dag = rood , 5^e dag = donker rood, 6^e =bruin, 7^e  = donker bruin dag, 8^e = zwart. Ook niet aan te raden om aan te raken, want dat zou nare huidgevolgen hebben.

Nadat iedereen elkaar omhoog heeft geholpen en foto’s heeft genomen kan de tocht terug worden begonnen, met nog een extra puntje een waterval (natuurlijke jacuzzi) om in te zwemmen.

Vraag mij niet waarom ik als enige gestoken ben door de zogenaamde sweatbug, ze zijn ten grote van een penstip, en doen verrekte zeer, en ze blijven lekker in je huis zitten totdat je ze er zelf uitpulkt. De eerste was in mijn vinger en de 2^e kon ik zelf niet bij…. Kom op gestoken worden bij je oksel?

·         Terug, bij de landrovers om opnieuw het off-road avontuur te doen was de dag natuurlijk nog lang niet voorbij! Het volgende punt was de Orang asli (betekenis: mensen + oorspronkelijk), hier hebben we hen wapen gebruikt de blow-pipe voor jagen, deze hebben ze liever dan geweren omdat het een stil wapen is… zie resultaten voor mijn schot op de foto. Ook heb ik als souvenir een “kleine” meegenomen!

De bewoners zijn tegenwoordig vrij normaal gekleed, en leven veel dichter bij de wegen, waarom zelf jagen en verbouwen als je het op de markt ook kan kopen, en de kindertjes leven zo dichter bij school. Op deze manier zal over een aantal jaar deze bewoner van het hoogland dan ook niet meer bestaan. (Heel vroeger, is er een deel geweest die aan zee zijn gaan leven, die zijn allemaal gestorven en daarom heb je alleen nog de laatste highlanders)

·         Het volgende punt was de Sungai Palas Boh Tea plantation, waar een heleboel mooie foto’s gemaakt konden worden. Geluncht met een kopje thee, sandwiches en chocotaart. Vervolgens wat verschillende thee gekocht, een premium en een paar kleine pakjes 2^e klas thee, en instant ijsthee. Dit punt eindigde met een rondleiding door de thee fabriek. Met het meest bijzondere punt dat ik kan melden, ALLE soorten thee, of het nu engelse thee, groene thee, zwarte thee, Chinese thee, vruchtenthee of weet ik veel wat voor een soort nieuwe thee ze uitvinden, het allemaal gemaakt is van 1 en dezelfde plant, de Camellia sinensis.

·         Daarna zijn we naar Cameron Highlands hoogste punt gegaan, boven zeeniveau, Gunung Brinchang wat op 2031m ligt. Daar zijn we een toren op geklommen, waar het ontzettend bewolkt was, hard waaide, en je het gevoel gaf of het vroor. Snel wat kiekjes genomen om als een speer weer naar warmere gronden terug te keren.

·         Als je de heuvel een aantal meters naar beneden liep kon je het Mossy Forest betreden. Op weg naar de Mossy Forest hebben we een aantal dingen geleerd over het survivelen in de jungle en welke planten je voor welke gelegenheden zou kunnen gebruiken. Het is natuurlijk maar de vraag dat als je ooit de jungle in beland, je die planten zonder je camera nog terug kunt vinden? Een van de planten rook sterk naar tiger balm, de andere had wat weg van citronella tegen muggen, en dan was er nog wat voor hoofdpijnen, buikpijnen?

        Zodra ik het Mossy forrest betrad, merkte ik al een groot verschil tussen deze jungle en de    
        jungle van diezelfde ochtend. Vele malen vochtiger, Natter, Glibberig en een heleboel vieze
        modder, en met mijn puma schoentjes was het deze keer toch wat lastiger uit de modder te  
        blijven om drogen voeten te behouden…en als ze al niet rijp voor de slacht waren, dan zijn ze  
        dat nu echt 100% zeker…

·         Ook deze dag heb ik weer een heleboel nieuwe contacten opgedaan, en gegevens uitgewisseld. En samen met een Chinees koppeltje uit Singapore ben ik dan ’s avonds ook nog gaan uit eten. En net voordat wij klaar waren voegde het Duitse koppel zich bij ons. Helaas dat het begon te regenen anders was ik nog wel een keer naar de nachtmarkt gegaan!

Als allerlaatste heb ik voor vertrek nog een theeplantage bezocht, de Cameron Bharat, deze staat los van de grote “Boh” plantages en dus moest ik ook hier even een pakketje thee meenemen. Voor de theeleuten, als ik terug ben kunnen we lekker bij kletsen onder het genot van een van de Maleisische theeën. Want, let wel, deze theeën worden niet geëxporteerd, dan naar Thailand en misschien nog 1 omringend ander land, dit omdat men al tekort komt om te voldoen aan de vraag van de Maleisiërs.

De Maleisiër staat er bekend om alleen zwarte thee te drinken, en daaom wordt er alleen maar zwarte thee gefabriceerd en zijn alle “speciale” theeën geïmporteerd.

En omdat ik nog wat tijd over had voor vertrek, wist de taxi chauffeur nog wel wat te doen… maaaaar 10min hier naar beneden lopen en dan kom je bij een waterval… Jaja, na een aantal km gelopen te hebben, en eindelijk op een glibberig stenen, steile pad uitkomt, kan ik een flinke wandeling naar beneden maken tot dat ik eindelijk eens de eerste stroompjes van de Robinson Waterval zie. Nog een stukje lager, snel een heleboel foto’s schieten en terug omhoog…Beetje eng dat glibber pad, en wilde terug zijn voordat de drupjes om zouden slaan in een fikse regenbui, en ik in een jungle vastzat, in m’n uppie. Nou na 1,5 uur was ik een terug, douche genomen en met de bus terug naar huis!

Hoop dat jullie van mijn nogal lange, informatieve en leerzame avonturen / verhaal hebt genoten.

Knuffel en veel liefs!